Het ontstaan van het Wilhelmus

Het Wilhelmus is sinds 10 mei 1932 het officiële Nederlandse volkslied. Op die dag besloot de Ministerraad 
dat bij alle officiële gelegenheden het Wilhelmus van Nassouwe zou worden gespeeld. 
Tot die tijd werd het lied Wien Neerlands Bloed als officieel volkslied gebruikt, dat in 1815 bij de stichting van
het Koninkrijk der Nederlanden was gedicht door H. Tollens en op muziek was gezet door de componist J.W. Wilms. 
Maar ook voor 1932 al werd het Wilhelmus bij officiële gelegenheden regelmatig ten gehore gebracht, onder meer bij de inhuldiging van Koningin Wilhelmina in 1898.

Het Wilhelmus telt vijftien coupletten. 
Bij officiële gelegenheden worden doorgaans alleen het eerste en het zesde couplet gebruikt. 
De eerste letters van alle coupletten tezamen vormen de naam WILLEM VAN NASSOV. Philip van Marnix, 
Heer van Sint Aldegonde (ca. 1538-1598), wordt algemeen beschouwd als dichter van de Nederlandse tekst. 
Het Wilhelmus is tijdens de Tachtigjarige Oorlog geschreven als eerbetoon aan Prins Willem I van Oranje, 
die de leider was van het Nederlandse verzet tegen de Spaanse overheersing. 

Marnix van Sint Aldegonde was secretaris van de Prins. Willem I, ook wel Willem de Zwijger genoemd, 
is de stamvader van het Huis Oranje-Nassau.
De oudst bekende optekening van de melodie van het Wilhelmus dateert uit 1574. De melodie is afkomstig uit Frankrijk,
waar zij vermoedelijk is ontstaan tijdens het beleg van de stad Chartres in 1568. De melodie die voor het huidige Wilhelmus gebruikt wordt, is opgetekend in 1626 door Adriaen Valerius. 
Hij tekende de melodie op in de bundel Nederlandtsche Gedenck-clanck, een boekwerk 
dat op initiatief van de Veerse Rederijkerskamer tot stand was gekomen.

Bron: RVD